Hieronder vindt u een korte omschrijving van elk ras dat te zien is bij schapenpark "Goede Hope".
| Schapenrassen | Hoofdmenu |
| Jan en Miek van Erp van schapenpark "Goede Hope" in het
Zeeuws-Vlaamse Hoofdplaat zijn buitengewoon trots op de 34 verschillende rassen op hun bedrijf van 16 ha. Ze zijn afkomstig
uit alle windstreken: Engeland, Frankrijk, maar ook Oezbekistan en Rusland. Zeldzame soorten die het echtpaar verhandelt,
maar ook toont aan wie het maar zien wil. Hieronder vindt u een korte omschrijving van elk ras dat te zien is bij schapenpark "Goede Hope". |
|
| -A-B-C-D-E-F-G-H -I-J-K-L-M-N-O-P-Q-R-S -T-U-V-W-X-Y-Z- | |
| Black Welsh Mountain | |
|
Ruim honderd jaar geleden ontstaan uit kruisingen van diverse kleuren Welsh Mountain schapen. Bij de selectie lag de nadruk op zwart. De Black Welsh Mountain is middelgroot en vrij lang. De rammen kunnen een maximum gewicht van 65 kilo bereiken en dragen cirkelvormige horens. De ooien zijn ongehoornd. Het is van nature zeer gehard bergras met goede weerstand tegen veel gangbare schapenziekten. De dieren kunnen het hele jaar door buiten blijven en komen met sobere voeding. Grote foto 1 Grote foto 2 |
| Bluefaced Leicester | |
|
De Bluefaced Leicester behoort tot de zwaarste schapen in de groep van de vruchtbare rassen van Engeland. Het ras heeft nauwelijks geboorte problemen. Het gemiddelde lammerpercentage is 250%. De Bluefaced heeft zeer goede moedereigenschappen en een hoge melkproductie wat noodzakelijk is om drie- en vierlingen zelf te voeden. De Bluefaced is een rustig schaap met een vriendelijk karakter. De wol van de Bluefaced is fijn, half glanzend, bij uitstek geschikt om te mengen met bijv. mohair. Grote foto |
| Castlemilk Moorit | |
|
Een primitief schaap, in het begin van de twintigste eeuw ontwikkeld door Sir Jock Buhanan Jardine, een excentrieke heer van het Engelse landgoed Castlemilk. Ontstaan uit Shetlandooien, een Moeflonram (wild schaap) en later Manx Loghtan-rammen vormden deze heideroden dieren tientallen jaren een gesloten kudde. Zo ontstond dit unieke ras zonder invloeden van buitenaf. In de jaren zeventig waren er nog maar elf dieren over. Door inspanning van Engelse en ook Nederlandse fokkers kwam de Castlemilk Moorit weer uit het diepste dal. Niettemin is dit zeer zeldzame ras nog steeds met uitsterven bedreigd. Rammen en ooien dragen forse horens. Een middelgroot, levendig, kwiek ras. |
| Devon and Cornwall Longwool | |
|
Oorspronkelijk twee verscillende rassen uit het Zuidwesten van Engeland. Omdat de Devon Longwool en de Cornwall Longwool altijd al heel kleine verschillen vertoonden is in 1977 tot het opgaan in een ras besloten. Deze witte, zwaargebouwde dieren met hun sprekende ongehoornde kop zijn over het hele lichaam bedekt met glanzende open krullen, die een lengte van twintig tot vijfentwintig centimeter kunnen bereiken. De wolopbrengst kan oplopen tot wel 25 kilo per vacht die doorgaans in tapijten en vloerkleden verwerkt wordt. Het ras is kalm en handzaam ondanks het forse gewicht tot wel 140 kilo. Grote foto |
| Dorset Horn | |
|
Het ras is afkomstig van het graafschap Dorset. Het is een van de oudste rassen van Engeland. Het eerste stamboek is opgericht in 1891. Dorset ooien kunnen 3 keer in de twee jaar lammeren, zonder aflamproblemen. De gemiddelde worpgrootte is 1,5 lam. Ooien hebben een gewicht van 85 kg. En rammen zo'n 120 kg. De lammeren kunnen een groei hebben van 500 gr per dag Zowel de ooien als rammen hebben typisch naar voren gedraaide hoorns. De verdraagzaamheid van andere rammen is groot. De aaibaarheidsfactor is zeer groot. Grote foto |
| Hebridean | |
|
De Hebridean is afkomstig van het gelijknamige eiland, dat deel uitmaakt van de onherbergzame St. Kilda-eilanden aan de Schotse Westkust. De Hebridean kwam in het verleden veel voor in Schotland, maar de Schottish Blackface overvleugelde het ras. De rammen en de ooien hebben twee vier of zes synchroon staande sterke horens, rammen hebben zwaardere horens dan de ooien. Deze kleine schapen hebben doorgaans een zwarte vacht, die bij oudere exemplaren grijs kan worden. Hij is tegenwoordig in veel Engelse parken een opvallende verschijning met zijn donkere vacht, meervoudige horens en lichte amberkleurige ogen. Maar ook zijn hardheid en de niet selectieve eetlust is voor deze parken welkom. De wolopbrengst is bescheiden, ruim twee kilo. De wol is gewild voor sterke, wollen kleding. Grote foto 1 Grote foto 2 |
| Herdwick | |
|
Relatief zeldzaam bergras afkomstig uit het berggebied van het Engelse Lake-District. Witte kop, stevige poten, een ruwe blauw-grijze vacht zijn kenmerkend voor dit ras. De rammen hebben fraaie gekrulde horens. Lammeren worden zwart geboren en in hun levensloop steeds grijzer. Met name Beatrice Potten, bekend door haar dierenverhalen heeft dit ras in het begin van deze eeuw van de ondergang gered door het aankopen van een aantal boerderijen in het Lake-District. Sinds 1996 is het ras in Nederland. De aaibaarheidsfactor van de Herdwick is hoog. De Herdwick is een hard ras die bestand is tegen een ruw klimaat, en niet de beste vegetatie nodig heeft. De wol is geschikt om te vilten. Grote foto |
| Karakul | |
|
De oorsprong van de Karakul is het Karakum gebied wat ligt in Oezbekistan en Turkmenistan. De Karakul is het oudste ras ter wereld, en behoort onder de vetstaart schapen. Een staart van dit ras kan wel 9 kg wegen. De persianer of Astrakan bont is afkomstig van de pas geboren lammeren van de Karakul. Een bekend kleding- stuk is de Persianer bontmuts. De Karakul heeft men in diverse kleuren de meest voorkomende is zwart wat met de jaren vergrijst. Op veel bijbelse prenten staat de Karakul afgebeeld, wat aan geeft dat we te maken hebben met een zeer oud ras. De Karakul heeft een hoog aaibaarheidsfactor. Ieder jaar werpt de Karakul, dit kan zijn in het voorjaar maar ook in de winter of zomer en meestal is het een lam, die zonder problemen op de wereld komt. Grote foto |
| Leicester Longwool | |
|
Het ras heeft zijn oorsprong begin achttiende eeuw in East Yorkshire en de bergen van North Yorkshire. Robert Bakewell veranderde door een moderne manier van selecteren het oude Leicester-schaap in zowel een eerste klas wolschaap als een eerste klas vleeschaap. De Leicester Longwool heeft 6 á 9 kg. witte glans wol, met een lengte van 20-25 cm en een dikte van 32-38 micron. Deze wol is geschikt voor het maken van tafelkleden. Het gewicht van volwassen rammen is 150 kg., en ooien 100 kg. Rammen en ooien zijn ongehoornd. De Leicester Longwool behoort tot de Engelse schapenrassen die met uitsterven bedreigd worden. Grote foto |
| Lleyn | |
|
De Lleyn is een melkschaap uit North Wales. Direct na de tweede wereldoorlog werd het ras met uitsterven bedreigd. In 1970 is het stamboek opgericht, waarna de Lleyn een van de productiefste schapenras van Engeland geworden is. De Lleyn blinkt uit in soberheid, hoge vruchtbaarheid, een zeer goed lam moeder binding. Het heeft een hoge wolkwaliteit, hoge melkopbrengst, lange bronst en is vroeg slachtrijp. De Lleyn is een veelzijdig schaap en daarom voor kruisingen en in de zuivere lijn het ideale ras. Grote foto |
| Manx loghtan | |
|
De Manx - Loghtan is afkomstig van het eiland Man en is ontstaan uit een veelheid van bergrassen. Het is een zeer sober en sterk ras. De lammetjes zijn zeer vitaal en lopen al na enkele minuten met de moeder mee. De Manx-Loghtan is een klein meerhoornig schaap. De wol, roodbruin van kleur, wordt voornamelijk gebruikt voor gebreide kleding. Het ras heeft een hoge aaibaarheidsgraad. De laatste honderd jaar is de Manx-Loghtan driemaal met uitsterven bedreigd geweest. Momenteel zijn er op het eiland Man weer 600 dieren en op het Engelse vasteland 700. De manx Loghtan geeft in het land van herkomst maar een lam maar in Nederland geeft het meestal 2 lammeren dit komt door de goede vegetatie. Grote foto |
| Mule | |
|
Mule wil zeggen een hybride uit een Bluefaced-Leicester als vader en bergrassen als ooi. De voordelen van een Bluefaced-Leicester zijn: Hoge vruchtbaarheid, geen vervetting, veel melk, lange rugspier. De voordelen van een bergras zijn: Hardheid. Met deze kruising krijg je een schaap die vruchtbaarder is en meer melk produceert als een bergschaap en harder is als een Bleufaced Leicester. Als deze kruisling die Mule heet door kruist met bv. Suffolk of texel heeft men het volgende bereikt: Men heeft een moederdier die zich goed thuis voelt op schrale grond (bergen) en in het voorjaar naar de lowlands komt om veel, goed groeiende, gespierde lammeren te werpen en na het spenen van deze lammeren weer terug gaat na die goedkope schrale grond. |
| Norfolk Horn | |
|
De Norfolk Horn is een van de oudste Engelse schapenrassen, welk is ontstaan uit het zeer oude Saxon black-face ras, wat uit Noord-Europa afkomstig is. De Norfolk Horn komt uit East Anglia. In de achttiende eeuw is de Norfolk gekruist met de South-down. Door een zeer intensieve selectie van deze kruising is de Suffolk ontstaan. De Norfolk is een rustig gehorend schapenras. En hoort tot de meest bevleesde landrassen. De Norfolk Horn geeft zonder geboorte problemen gemiddeld 1,7 lam. Het schapenras behoort onder de bedreigde landbouwhuisdierenrassen. Grote foto |
| North Ronaldsay | |
|
De North Ronaldsay of wel de Orkney is afkomstig van de Orkney eilandengroep, ze leven daar op de rotskusten. In de 5000 jaar dat het ras bestaat, heeft dit tot de vorming van het huidige superschaap geleid. Ze kunnen overleven van zeewier, weten voor onmogelijke hindernissen altijd een oplossing, het zijn zeer goede zwemmers en ze zijn zo sterk als een os. De Orkney is een hard en vrij vruchtbaar ras. De vette vacht heeft een gewicht van 1,5 tot 2,5 kg die vergelijkbaar is met die van de Shetland. De ooien kunnen zowel gehoornd als ongehoornd zijn. De rammen zijn altijd fraai gehoornd. Het vlees van de Orkney heeft een bijzonder aparte smaak. De aaibaarheidsgraad van de North Ronaldsay is zeer hoog. Grote foto |
| Ouessant | |
|
Het Ouessant schaap is ontstaan doordat op het Franse eiland Ouessant een schapenpopulatie generaties lang in een afgesloten gebied, onder karige omstandigheden wist te overleven. Een typisch voorbeeld van "Insular Dwarsfism". Het Ouessant schaap is het kleinste schaap ter wereld. Het is een sober schaapje met een prettig karakter en het kan op zeer kleine percelen gehouden worden. Het karakter is bij de rammen verraderlijk, daarom goed opletten als je door de wei loopt. Geboorteproblemen komen nauwelijks voor wat heel opmerkelijk is als je weet dat een pas geboren lam 2 kg kan wegen en de moeder 16 kg. De kleur is zwart maar door kruisingen met andere rassen zijn er ook andere kleuren Ouessanten. |
| Oxford Down | |
|
De Oxford Down is ontstaan in 1830 rond de stad Oxford uit de schapenrassen Leicester Long Wool en South Down. Het eerste flockbook is van 1889. Dit ras moest een verbetering geven in: Groeisnelheid, zwaarder karkas en lagere vervetting (in 142 dagen gemiddeld 57,8 kg 3,6 mm vet 26,2 mm spierdikte). Rammen hebben een volwassen gewicht van rond de 150 kg ooien 100 kg. De vruchtbaarheid is 1,76 lam per jaar. De Oxford Down heeft nagenoeg geen geboorte-problemen. Het ras is in Engeland bijna uit-gestorven, maar een prototype is in Duitsland erg populair namelijk de Duitse Zwartkop. Grote foto |
| Portland | |
|
De Portland, ooit veel voorkomend in het graafschap Dorset is nu een van de meest zeldzame Engelse rassen, afkomstig van het gelijknamige eiland aan de Engelse westkust. De schapen zijn vrij klein van stuk. Rammen en ooien dragen horens. Vooral de rammen ontwikkelen imposante spiraalvormige horens. De onbewolde kop en poten vertonen de voor de oude Engelse schapenrassen typische tan-kleur (lichtbruin). De Portland is al meer dan twee eeuwen bekend. De lammetjes worden roodbruin, (als een vos) geboren, en kleuren in de eerste maanden van hun leven bij naar wit of grijs. Grote foto |
| Persian Blackhead | |
|
Persian Blackhead ook wel het Somalische Blackhead schaap genoemd behoord tot de haarschapen en tevens vetstuit schapen. Dit wil zeggen dat ze geen wol hebben maar haren. In de stuit zit het vet opgeslagen, van uit deze stuit komt een heel klein staartje. De kop en hals is zwart, de rest van het lichaam is wit. De oorsprong van dit ras is Somalië later zijn ze naar Iran gegaan. De Persian Blackhead is een schapenras wat heel goed tegen een heet klimaat kan. Regen is minder goed voor dit ras van daar dat ze een schuilhut nodig hebben. Omdat dit ras geen seizoen gebonden bronst heeft en sober in onderhoud is wordt hij veel gebruikt om te kruisen met de Dorset hier uit ontstaat de Dorper. De Dorper vind je veel in Duitsland en Zuid Afrika. De vruchtbaarheid van de Persian Blackhead is 1,2 lam per worp en dat 3 x in de twee jaar. Het is een schapenras dat zeer handzaam is. Grote foto |
| Romanov | |
|
De Romanov is een zeer oud ongehoornd Russisch landschaap. Het is van naturen een sober en hard schaap dat zich gemakkelijk aan elk klimaat en aan alle omstandigheden aanpast. Sterke punten van de Romanov zijn: Het is zeer vruchtbaar (4 en 5- lingen komen vaak voor). Het ras is een jaarrond bronst en daardoor een korte tussenlamtijd waardoor ze in staat zijn 2 x per jaar te lammeren. De F1 hebben de kwaliteiten van de Romanov en de F2 de kwaliteiten van het slachtlam vaderdier. De Romanov was een nerveus ras de laatste jaren is daar in Nederland meer aandacht in de fokkerij aan besteed en het resultaat is duidelijk zichtbaar. De Romanov is het ras voor een moderne bedrijfsvoering. Grote foto |
| Romney | |
|
De Romney stamt van origine uit de moeras- gebieden van Kent in Zuid Oost Engeland. Het is een flink uit de kluiten gewassen ras, bestand tegen de harde omstandigheden in zijn thuisom-geving. Er zijn rammen van tegen de tweehon-derd kilo gemeld. De kwaliteit van de over-vloedige wol is uitstekend en zeer populair onder de handspinners. Aan de kwaliteit ontleent het zijn bijnaam "Europese Merino". De uiterst fijne wol wordt gebruikt voor een breed scala aan eersteklas producten van handbreigarens tot dekens en tapijten toe. De kleur wit komt het meest voor, maar ook natuurlijke zwarte, grijze, zilverkleurige en bruine tinten zijn geen zeldzaamheid. De Romney is een zeer rustig schapenras die gemiddeld zonder problemen 1,75 lam geeft. Grote foto |
| Rouge de L'Ouest | |
|
De Rouge de L'Ouest is een Frans melkschaap uit de Loire-vallei, dat melk produceerde voor de Camembertkaas. In 1995 is dit ras geïmporteerd uit Engeland omdat in het land van herkomst geen fokkers waren die toen aan de EU-eisen voldeden. De Rouge de L'Ouest is melkrijk, Vruchtbaar, zorgzaam voor haar lammeren, goed gespierd en kent geen vervetting. Men kan rustig zeggen dat de Rouge de L'Ouest het beste dubbeldoel schaap is. Opmerkelijk is de rode kleur van kop en benen. De bijzondere eigenschappen van de Rouge de L'Ouest geven een meerwaarde in veel kruising programma's. Grote foto |
| Ryeland | |
|
De Ryeland is ontstaan zo'n 800 jaar geleden bij de monnikken van Leonminster in Herefordshire. Het ras geeft gemiddeld 1,55 vitale lammeren per jaar, waarvoor de moeder voldoende melk voor produceert. De Ryeland heeft prachtige spinwol. Het is een goed bevleesd ras maar bij te lang aanhouden van de lammeren neemt vervetting snel toe. De Ryeland is de teddybeer onder de schapenrassen, daarom zeer geliefd bij hobbyfokkers. Grote foto |
| Saeftingher | |
|
De Saeftingher is een kruising van een Romanov moeder en Suffolk vader. Kwaliteiten Suffolk: Een bronstijd van 8 a 9 mnd, een uitstekende vleeskwaliteit en een geweldige groeisnelheid. Kwaliteit Romanov: Hoge vruchtbaarheid, een jaar rond bronst en hard. Door deze twee rassen te kruisen krijgt men de Saeftingher. De ooien kunnen meer keren per jaar aflammeren, zij werpen daarbij ook gemiddeld per jaar 4 lammeren. Deze lammeren zijn sterk en groeien snel. De vleeskwaliteit van deze lammeren is uitstekend. Grote foto |
| Scottish Blackface | |
|
Een zeer oud Engels ras met een grote populariteit in de schralere berglanden. Het weet zich uitstekend te redden in ruige hooglanden van Schotland, sober en gehard als het is. Ook in Nederland voelt het zich thuis. De Scottish Blackface is vrij groot. Zowel de rammen als de ooien dragen horens. Het hoog gedragen, edele hoofd is duidelijk gebogen als een zogenaamde "ramsneus". De meest witte wol is vrij grof, lang en vermengd met haar en wordt gebruikt voor de productie van de kilt. Het schaap is erg levendig met een goed ontwikkeld moedergedrag. De lammetjes zijn sterk, vitaal en groeien snel. Grote foto |
| Shetland | |
|
De Shetland staat te boek als een primitief schaap, als een niet verbeterd ras. Winterhard, probleemloos aflammeren, een lange levensduur en een buitengewoon vacht zijn de belangrijkste kenmerken van de Shetland. Ze voelen zich thuis in open, voedselarme gebieden vanwege hun vermogen om op een mager dieet te gedijen. Raszuivere Shetland zijn klein, met fijne botten. De ram is doorgaans gehoornd, de ooi niet. De wol is zeer fijn en van hoge kwaliteit. Er bestaan 11 hoofdkleuren en vele tekeningen. Het Shetland-schaap is bij uitstek geschikt voor de hobby-fokker die fokken op kleur een uitdaging vindt. Het is een vrolijk, aan-hankelijk schaapje met een grote aaibaar-heidsfactor. Afhankelijk van de voedsel-condities zijn ze zeer vruchtbaar. Het vlees van het Shetlandschaap is bijzonder kruidig en absoluut niet vet. De smaak is met wild te vergelijken. Grote foto |
| Shropshire | |
|
De Shropshire is rond 1800 ontstaan in The west Midlands en The Welsh Border Counties. Dit ras behoort tot de oudste stamboekvereniging ter wereld namelijk 1882. Het ras is in staat om op gronden met lage vegetatie een hoge groeisnelheid te behalen. De gemiddelde lamproductie is 1,6 per jaar. Het lammeren bij de Shropshire brengt meestal geen problemen met zich mee, al is het lam gemiddeld 6 kilo. De Shropshire is een snelgroeiend ras, bij een leeftijd van 16 weken hebben de lammeren een karkasgewicht van +/- 22 kilo. De aaibaarheidsfactor is hoog. Grote foto |
| South Down | |
|
De Southdown ontstond Sussex in Engeland in de laatste jaren van de zeventiende en de eerste jaren van de achttiende eeuw. Het ras dankt zijn naam aan de heuvels -de downs- van Sussex. De hedendaagse Southdown is een klein tot middelgroot dier. Rammen noch ooien dragen horens. De kleur is wit met grijze tot muisbruine kop en onderbenen. Het zijn compacte schapen, snel volgroeid en daarboven zeer vruchtbaar. De Southdown is de voorouder van de meeste populaire vleesrassen. Grote foto |
| Suffolk | |
|
De Suffolk heeft omstreeks 1810 in Engeland een erkenning gekregen. De herkomst is het graafschap Suffolk. Het ras is ontstaan uit een zeer intensieve selectie uit nakomelingen van de kruising Norfolk Horn x South Down. Een snelle jeugdgroei, lange bronst en de geweldige bespiering maakt van de Suffolk het productiefste schapenras van de wereld. Grote foto |
| Walliser Schwarznase | |
|
Het is een bergschaap afkomstig uit het Zwitserse kanton Wallis gelegen in de Alpen. Zijn neus, ogen en oren zijn gitzwart, terwijl zijn wol crèmekleurig is. Rammen en ooien hebben stevige gedraaide horens. De Schwarznase weet zich te handhaven in hoge bergen waar de begroeiing schaars is en de hellingen bijzonder steil zijn. Doordat de bronst niet afhankelijk is van het jaargetijde zijn ze in staat twee maal per jaar te lammeren. Kenmerkend van dit ras is dat ze zeer "honkvast" zijn. De aaibaarheidsgraad is zeer hoog. Grote foto |